Tahmini 4,6 milyar yıllık şu yaşlı dünyamızda varolmuş binlerce yıllık jenerasyonun son zinciridir insanlık. Arkeoloji, Paleontoloji, Bilimciler, Uzay araştırma merkezleri ve Tarihçilerin arada bir de filozoflar ve okültistlerin de katkısıyla edindiğimiz bilgilere göre insanoğlu 50.000 senedir yeryüzünde. Gerçi son araştırmalarda 195.000 yıllık insan kemiklerine rastlandıysa da yine de dünyanın yaşına göre oldukça genç bir ırk sayılabiliriz. İnsan ırkının varoluş sürecine bakarsak insanoğlu binlerce yıl dünya kaynaklarını ölçüsünde kullanabilmiş zeki bir nesil olarak konumlandırılıyor. Bu matematiksel olarak basit bir gerçek olabilir.

Bugüne dek insanoğlu sayısını dünyamız kaldırabiliyordu.

Öylemiydi acaba?

İnsanoğlu son 50 yıldır yaptığı inanılmaz teknolojik gelişimle 194.950 senedir başaramadığımız şeyi başardı ve tüm dünya kaynaklarını bir anda tüketti mi? Bu kadar basit miydi? Bulunan her yeni icat aslında bir gelişim değil de kendi sonumuzun adımları mıydı?

Dünya tarihini biraz merak edenler dünyanın defalarca buzul devri ve ateş çağı geçirmiş olduğunu bilir. Dünya belirli zamanlarda kendine göre sebeplerle üzerinde yaşayan türleri yok ediyor ve tıpkı bir bilgisayar gibi reset ediyor.  Kendi küllerinden doğan anka kuşu misali dünya yeni bir elbiseyle tekrar yaşanır hale geliyor. Bu dönemlerde doğan türler ise görünen o ki pek te birbirine benzemiyor. Bildiğimiz kadarıyla insan ırkı düşünebilen tek canlı türü. Yani bu dünya üzerinde taş taş üzerine koymayı başarabilmiş tek ırk biziz. Şimdi de öylesine abartmışız ki artık taş koyacak yer kalmamış, dünyada artık bize yetişemiyor. Bu ara evrelerde yaşamış tek yok edici canlı türüyüz biz. En azından böyle biliyoruz. Belki de bizden evvel de zeki nesiller vardı ve bu nesiller de kendi hatalarının bedelini ödeyerek bugün yoklar. 4,6 milyar yıl oldukça uzun bir süre. Belki de biz kendimizin zekasını fazla büyütüyoruz. Kendimizi fazla önemsiyoruz.

Küresel ısınma gerçeği dünyanın bir dili midir yoksa insanoğlunun 50 yıllık bir sonucu mu?

Tabii ki insanoğlunun akıl almaz gelişmesi süreçleri hızlandırıyordur. İnsanoğlu karıncalar gibi değil çekirgeler gibi davrandıkça kendi sonunu hazırlıyor. Ama dünyada şu anda soğuma sürecinde yani yeni bir buzul çağı yaklaşıyor. Evet daha çok zaman var ve biz bu süreci hızlandırıyoruz ya da bozuyoruz. Bozuyoruz da biz bunu 50 yılda nasıl başardık anlaşılması zor geliyor. Dünya teknolojiyi kaldıramıyor mu? Programına mı uymuyor? Arabalar, elektrik, telefon olmasaydı daha mı iyi olurdu?

Burada çılgınca fikirler geliyor aklıma. Yanlışlıkla varolmuşuz gibi geliyor. Buraya ait değilmişiz gibi geliyor. Akıllı olmamız bir meziyet değil de dünya için bir hataymış gibi gözüküyor.

Bu aralar herkesten dünya değişti artık herkes para peşinde gibi şikayetler duyuyorum. Kimse hiçbir şeyden memnun değil gibi. Kendi kendimizi kurduğumuz düzenle yok ediyoruz. Çünkü yaşlı dünyamızın politika, din, ekonomi, sağlık, borsa gibi şeylerle hiç bir işi yok.Onu ilgilendiren kendisine iyi bakılıp bakılmadığı. Kendimizi nasıl bir kısır döngüye soktuğumuzu bir görebilsek, ah bir görebilsek inanıyorum herşey o kadar hızlı düzelecek ki.  

Ama görüyorum ki insanoğlu bunları görecek gibi değil. İnsan öleceğini bile son ana kadar doğru dürüst kabullenemiyor. Hatta bir evden bir eve taşınmak bile zor geliyor. Değil mi ki dünyanın yok olması gibi bir ihtimale hiç mi hiç inanmıyor. İnsanoğlu kötüyü yaşamadıkça iyiyi bilemiyor. İyi olduğu süreçte de önlem almayı beceremiyor.

Kısacası yaşayacak göreceğiz...